درین وادی حضور عافیت واماندگی دارد

تو هم مگذار دامان شکست شیشه دل را

نم راحت ازین دریا مجو کز درد بی آبی

لب افسوس تبخال حباب آورد ساحل را

مده ازکف به صد دست تصرف پای درگل را

تفاوت در نقاب و حسن جز نامی نمی باشد

خوشا آیینه صافی که لیلی دید محمل را