یاران درین چمن به تکلف طرب کنید

با شرم کار نیست زبان سوال را

تصویر حسن و قبح جهان تاکشیده اند

بر رنگ دیده اند مقدم زگال را

اینجا خضاب هم شب عیدی ست زال را

طاووس ما اگر نه پرافشان ناز اوست

رنگ پریده که چمن کرد بال را