چندن نرمیدم ز تعلق که پس از مرگ

از فکر، کسی پی نبرد راه عدم را

عمری ست که در عالم سودای محبت

از ناله من نرخ بلندست الم را

خاکم به بر خویش کشد نقش قدم را

از آه اثر باخته ام باک مدارید

تیغم عوض خون همه جا ریخته دم را