اگر ازگرد راهت چشم آهو سرمه بردارد

غبار وحشتی از بال عنقاگیر عالم را

ز تحریک مژه بر پرده های دیده می لرزم

که نوک خامه ازهم می شکافد صفحه نم را

تحیر همچوتار شمع سوزد جوهر رم را

درین محفل ندارد عافیت وضع ملایم هم

اگربستروگربالین همان زخم است مرهم را