به پاس عصمتند از بس هواخواهان رنگ گل

چه امکان است سازدلربایی زلف پرچم را

ز وصل مدعاسعی طلب مایوس می گردد

به بیکاری نشاند التیام زخم مرهم را

چو بو از حجره های غنچه می رانند شبنم را

نمایان است حال رفتگان از خاک این وادی

زنقش پا توان کردن سراغ ساغر جم را