چو بو از حجره های غنچه می رانند شبنم را

ز وصل مدعاسعی طلب مایوس می گردد

به بیکاری نشاند التیام زخم مرهم را

به پاس عصمتند از بس هواخواهان رنگ گل

نمایان است حال رفتگان از خاک این وادی

زنقش پا توان کردن سراغ ساغر جم را

هجوم پیچ و تابی زین گلستان دسته می بندم