به دامن جای گل چون زلف خوبان چیده ام خم را

نمایان است حال رفتگان از خاک این وادی

زنقش پا توان کردن سراغ ساغر جم را

هجوم پیچ و تابی زین گلستان دسته می بندم

نشاط زندگی خواهی نم چشمی مهیاکن

همین ، اشک است اگرهست آبیاری نخل ماتم را

گر از زنار وارستیم فکر سبحه پیش آمد