بختگی خواهی به درد بی نوایی صبرکن

مفت حسرتها اگر سیراب سازد نام را

ساقیا امشب چو موج می پریشان دفتریم

رشته شیرازه ما ساز خط جام را

آسمان سرسبز دارد میوه های خام را

نیره بختی نیز مفت اعتبار زندگی ست

شمع صبح عالم اقبال داند شام را