مفت حسرتها اگر سیراب سازد نام را

دیدن هنگامه هستی شنیدن بیش نیست

وهم ما تا کی وصال اندیشد این پیغام را

منعم از نقش نگین جوی خیالی می کند

ساقیا امشب چو موج می پریشان دفتریم

رشته شیرازه ما ساز خط جام را

بختگی خواهی به درد بی نوایی صبرکن