قطع کن وهم و خیال قاصد وپیغام را

مانع سیر سبکرو پای خواب آلود نیست

بال پروازست زندان نگینها نام را

دوری مقصد به قدر دستگاه جستجوست

حسن مطلق داشتم خودبینی ام آیینه کرد

اینقدرها هم اثر می بوده است اوهام را

چون غبار شیشه ساعت تسلی دشمنیم