بال پروازست زندان نگینها نام را

می خرامد پیش پیش دل تپشهای نفس

وحشت از نخجیر هم بیش است اینجا دام را

مانع سیر سبکرو پای خواب آلود نیست

دوری مقصد به قدر دستگاه جستجوست

قطع کن وهم و خیال قاصد وپیغام را

حسن مطلق داشتم خودبینی ام آیینه کرد