کامیاب از لعل اوگشتیم بی اظهار شوق

بوی گل آیینه دار است از لبت دشنام را

ضبط آداب وفاگریک تپش رخصت دهد

چون پر طاووس در پروازگیرم دام را

ازکریمان نیست منت بردن ابرام را

دل زعشقت غرق خون شد نشئه هابالدبه خویش

احتیاج باده نبود رند خون آشام را