از سخن خون می تراود ترجمان زخم را

دردمندم یاس می جوشد اگر دم می زنم

ابرو از تیغ است چشم خونفشان زخم را

پرده دار جاده کی گردد هجوم نقش پا

تا رسد برکنگر مقصود دست ناله ای

بخیه نتواند نهان کردن دهان زخم را

نقد عشرت را زبانی نیست از سودای درد