تا رسد برکنگر مقصود دست ناله ای

ابرو از تیغ است چشم خونفشان زخم را

پرده دار جاده کی گردد هجوم نقش پا

از سخن خون می تراود ترجمان زخم را

بخیه نتواند نهان کردن دهان زخم را

نقد عشرت را زبانی نیست از سودای درد

برده ام تا کرسی دل نردبان زخم را