تاکجا این ریسمان کنده می گیرد مرا

رنگم از بی دست و پایی خاک شد اما هنوز

حسرت گرد سرت گردنده می گیرد مرا

عمروحشی عاقبت دام نفس خواهدگسیخت

مستی حالم خورد هرجا فریب جام هوش

چون عسس اوهام پیش آینده می گیرد مرا

ناتوان صیدم ، ترحم غافل از حالم مباد