چگونه تخم شرارم به ریشه دل بندد

به آب آینه دل سرشته اند مرا

کجا روم که شوم ایمن زلب غماز

به عالم آدمیان هم فرشته اند مرا

همان به عالم پروازکشته اند مرا

فلک شکارکمندی ست سرنگونی من

ندانم از خم زلف که هشته اند مرا