ز آه بی اثرم داغ خامکاری خویش

ندانم از خم زلف که هشته اند مرا

تپیدن نفسم ، تارکسوت شوقم

که در هوای تو بیتاب رشته اند مرا

به آتشی که ندارم برشته اند مرا

چوچشم بسته معمای راحتم بیدل

به لغزش نی مژگان نوشته اند مرا