پر میفشان ای مژه تا نگسلی دام مرا

نشکند رنگی که گلزاری نپردازد ز من

کلک نقاش است ساقی گردش جام مرا

حلقه چشمی به راه انتظار افکنده ام

قاصد حسرت نصیبان وفا پیداست کیست

بخت برگرددکه خواند بر تو پیغام مرا

چاره سودای من بیدل ز چشم یار پرس