کلک نقاش است ساقی گردش جام مرا

از سواد فقرگرد سرمه رنگ آورده ام

چشم اگر داری چراغ خانه کن شام مرا

نشکند رنگی که گلزاری نپردازد ز من

حلقه چشمی به راه انتظار افکنده ام

پر میفشان ای مژه تا نگسلی دام مرا

قاصد حسرت نصیبان وفا پیداست کیست