بیدل زکلکم می چکد آب حیات نیک و بد

یک دانه نتون یافتن غیر ز عرق دام مرا

چشمی که شد حیران او برگل نمی آید فرو

آن سوی باغ رنگ و بو نخلی ست بادام مرا

خضر است اگرکس می خورد امروز دشنام مرا