چشمی که شد حیران او برگل نمی آید فرو

در پرده روز سیه می پرورد شام مرا

بر بوی صید رحمتی دارم سجود خجلتی

یک دانه نتون یافتن غیر ز عرق دام مرا

آن سوی باغ رنگ و بو نخلی ست بادام مرا

بیدل زکلکم می چکد آب حیات نیک و بد

خضر است اگرکس می خورد امروز دشنام مرا