ای طلب دروصل هم مشکن غبارجستجو

آبله محمل کش است از دیده تا دامان مرا

شوق دیدارم ، چه سود ازخویش بیرون رفتنم

دیده یعقوبم و جا نیست درکنعان مرا

آتشم گر زنده می خوهی ز پا منشان مرا

در شکست من بنای ناامیدی محکم است

فکر تعمیری ندارم تاکند ویران مرا