آبله محمل کش است از دیده تا دامان مرا

از پی اصلاح ناهمواری طبع درشت

آمد ورفت نفسها بس بود سوهان مرا

کاروان اشکم از عاجز متاعی ها مپرس

شوق دیدارم ، چه سود ازخویش بیرون رفتنم

دیده یعقوبم و جا نیست درکنعان مرا

ای طلب دروصل هم مشکن غبارجستجو