سیل می گردد هوای جنبش مژگان مرا

از ثبات من چه می پرسی بنای حیرتم

ریشه در دل می دواند دانه پیکان مرا

هر رگ گل شوخی چین جبین دیگراست

در غمت آخر هجوم ناتوانیهای دل

بی رخت سیر چمن کم نیست اززندان مرا

معنی برجسته شوقم ،نمی گنجم به لفظ