گریه توفان کرد چندانی که دل هم آب شد

وهم راحت صید الفت کرد مجنون مرا

مشق تمکین لفظ گردانید مضمون مرا

موج سیل آخر به دریا برد هامون مرا

داده ام ازکف عنان و سخت حیرانم که باز

ناکجا راند محبت اشک گلگون مرا