ناکجا راند محبت اشک گلگون مرا

گریه توفان کرد چندانی که دل هم آب شد

موج سیل آخر به دریا برد هامون مرا

داده ام ازکف عنان و سخت حیرانم که باز

زین عبارتهاکه حیرت صفحه تحریر اوست

گر نفهمی می توان فهمید مضمون مرا

ناخن تدبیر را بر عقدگوهر دست نیست