گر نفهمی می توان فهمید مضمون مرا

داده ام ازکف عنان و سخت حیرانم که باز

ناکجا راند محبت اشک گلگون مرا

زین عبارتهاکه حیرت صفحه تحریر اوست

ناخن تدبیر را بر عقدگوهر دست نیست

موج می مشکل گشاید طبع محزون مرا

چون شرر روزو شبم کرد رم کم فرضیی است