می کند تا خار و خس در دیده مژگانی مرا

می روم از خویش در اندیشه باز آمدن

همچو عمر رفته یارب برنگردانی مرا

غیر الفت برنتابد صافی آیینه ام

این چمن یارب به خون غلتیده بیدادکیست

کرد حیرانی چوشبنم چشم قربانی مرا

جلوه مشتاقم بهشت ودوزخم منظورنیست