بند از مژه بردار یقین سازگمان را

غفلت ز سرم باز نگردید چوگوهر

با دیده گره ساخته ام خواب گران را

عالم همه یار است تو محجوب خیالی

آسوده روان جاده تشویش ندارند

منزل طلبی ترک مکن ضبط عنان را

ما و سحر از یک جگر چاک دمیدیم