با دیده گره ساخته ام خواب گران را

حسرت همه دم صید خم قامت پیری ست

گل در بر خمیازه بود شاخ کمان را

غفلت ز سرم باز نگردید چوگوهر

عالم همه یار است تو محجوب خیالی

بند از مژه بردار یقین سازگمان را

آسوده روان جاده تشویش ندارند