مروت کیشی الفت ، وفا مشتاق بوداما

ز شادی لب نمی آید به هم چاک گریبان را

دل از سطر نفس یک سرپیام شبهه می خواند

دبیر ناز بر مکتوب ما ننوشت عنوان را

غرور حسن رنگ ما تصورکرد پیمان را

به مضراب سبب آهنگ اسرارم نمی بالد

پریدنفای چشمم بال نگرفته ست مژگان را