دویدن ریشه گلهای آزادی ست طفلان را

به غیر ز بادپیمایی چه دارد پنجه منعم

ز وصل زرهمان یک حسرت آغوش است میزان را

به هرجا عافیت رو داد نادان در تلاش افتد

حسد را ریشه نتوان یافت جزدر طینت ظالم

سر دنباله دایم در دل تیر است پیکان را

درشتان را ملایم طینتیهایم خجل دارد