به برق ناله آتش در بهار رنگ و بو افکن

هوس مشتاق رسوایی مکن سودای پنهان را

به روی خنده مردم مکش چاک گریبان را

چو شبنم آبرویی نیست اینجا چشم گریان را

براین محفل نظر واکردنم چون شمع می سوزد

تبسم در نمک خواباند این زخم نمایان را