تبسم در نمک خواباند این زخم نمایان را

به برق ناله آتش در بهار رنگ و بو افکن

چو شبنم آبرویی نیست اینجا چشم گریان را

براین محفل نظر واکردنم چون شمع می سوزد

کفی افشانده ام چون صبح لیک از ننگ بیکاری

به وحشت دسته می بندم شکست رنگ امکان را

به عرض ناز معشوقی کشید ازگریه کار من