شکست دل به حرف آرد زبان بیگناهان را

گواهی چون خموشی نیست بر معموره دلها

سواد دلگشایی سرمه بس باشد صفاهان را

زشوخیهای جرم خویش می ترسم که در محشر

توان زد بی تامل صد زمین و آسمان برهم

کف افسوس اگر باشد ندامت دستگاهان را

نشانها نقش بر آب است در معموره امکان