نگین بیهوده در زنجیر دارد نام شاهان را

توان زد بی تامل صد زمین و آسمان برهم

کف افسوس اگر باشد ندامت دستگاهان را

نشانها نقش بر آب است در معموره امکان

درین گلشن کهکسر رنگ تکلیف هوس دارد

مژه برداشتن کوهی است استغنا نگاهان را

صدایی از درای کاروان عجز می آید