که حیرت، هم به راهی می بردگم کرده راهان را

درین گلشن کهکسر رنگ تکلیف هوس دارد

مژه برداشتن کوهی است استغنا نگاهان را

صدایی از درای کاروان عجز می آید

مزاج فقر ما باگرم وسرد الفت نمی گیرد

هوایی نیست بیدل سرزمین بی کلاهان را