بر سر آتش اگر هست دمیدن مو را

اگر اندیشه کند ط رز نگاه او را

جوش حیرت مژه سازد نگه آهو را

ما هم ازتاب وتب عشق به خود می بالیم

عرض شوخی چه دهد ناله محروم اثر

تیغ بی جوهر ماکرد سفید ابرو را

بس که تنگ است فضای چمن از ناله من