پشت عینک به تفاوت نرساند رو را

خال از نسبت رخسار تو رنگین تر شد

قرب خورشید به شب کرد مدد هندو را

صافی دیده و دل مانع تمییز دویی ست

تا نظر می کنی ازکسوت رنگ آزادیم

رگ گل چند به زنجیرنشاند بورا

بیدل این عرصه تماشاکده الفت نیست