چه ممکن است نگرددکباب حیرانی

مگر به بالش داغی نهیم پهلو را

ندانم از اثرکوشش کدام دل است

که می کشند به پابوس یارگیسو را

نموده اند به آیینه جلوه او را

به سینه تا نفسی هست ، مشق حسرت کن

امل به رنگ کشیده ست خامه مو را