درتغافل هم نگه می پروردبی شیوه نیست

نغمه دولاب آهنگی بود ساز تو را

پیری و طفلی بجا، نقص وکمال توام اند

نیست چندان امتیاز انجام و آغاز تو را

سرمه نیرنگ باشد چشم غمازتو را

می کندقطع سخن ، اظهارفضلش آفت است

جز بریدن کی بود حرفی لب گازتو را