جز بریدن کی بود حرفی لب گازتو را

درتغافل هم نگه می پروردبی شیوه نیست

سرمه نیرنگ باشد چشم غمازتو را

می کندقطع سخن ، اظهارفضلش آفت است

ازتماشا حیرت بی بهره چون آیینه است

شوق بینایی نباشد دیده باز تو را

تا نگردد فاش سر مستی ات مگشای چشم