تا نگردد فاش سر مستی ات مگشای چشم

جز بریدن کی بود حرفی لب گازتو را

ازتماشا حیرت بی بهره چون آیینه است

شوق بینایی نباشد دیده باز تو را

چون پری کاین شیشه ظاهرمی کند رازتورا

خم شد از بارتعلق قامتت زیبنده نیست

دعوی وارستگی چون سرو انداز تو را