دعوی وارستگی چون سرو انداز تو را

تا نگردد فاش سر مستی ات مگشای چشم

چون پری کاین شیشه ظاهرمی کند رازتورا

خم شد از بارتعلق قامتت زیبنده نیست

بیدل ارباب تامل با عروجت چون کنند

آشیان برتر بود از رنگ پرواز تو را