بنفشه بنده خط سبز مشکبوی تو را

زخارهرمژه صد ر نگ موج گل جوشد

به دیده گرگذر افتد خیال روی تو را

غلام زلف تو سنبل ، اسیر روی توگل

ز رنگ غازه فروشد به شاهدان چمن

نسیم اگر برباید غبارکوی تو را

ز تیغ ناز توام این قدر امید نبود