پری ست آنکه تهی می کند سبوی تورا

چه لازم است کشی انتظار تیغ اجل

فشارآب بقا بس بودگلوی تو را

بود به جرم درستی شکست کار حباب

غم شکنجه اوهام تا به کی خوردن

به رنگ آن همه نشکسته اند بوی تورا

زفرق تا قدم افسون حیرتی بیدل