بی تکلف شعله جولان تمنای توایم

جوهرتیغ است این موج به جا استاده را

نیست ممکن رنگ را با بوی گل آمیختن

کم رسد گردکدورت دامن آزاده را

نقش پای ما به رنگ شمع سوزد جاده را

شوخی چشمت هم از مژگان توان دیدآشکار

گردن مینا بود رگهای تاک این باده را