شوخی چشمت هم از مژگان توان دیدآشکار

کم رسد گردکدورت دامن آزاده را

بی تکلف شعله جولان تمنای توایم

نقش پای ما به رنگ شمع سوزد جاده را

گردن مینا بود رگهای تاک این باده را

سینه صافی می کند آیینه را دام مثال

از قبول نقش نبود چاره لوح ساده را