می دهداین برگ ، بوی غنچه اندیشه را

عیش ترک خانمان از مردم آزاد پرس

کس نداند جزصدا قدرشکست شیشه را

می شود اسرار دل روشن زتحریک زبان

کم ز هول مرگ نبود غلغل شور جهان

نعره شیراست مطرب مجلس این بیشه را

همت فرهاد ما را سرنگونی می کشد