کوگوش کز چکیدن خونم نواکشد

جز شمع کشته چیست به فانوس ، لاله را

دل فرد باطل است خوشا جوش داغ عشق

تا بیدلی به ثبت رساند قباله را

درکوچه های زخم غباری ست ناله را

هنگام شیب غافل از اسرار خودمباش

کیفیت رساست می دیر ساله را